SUNUŞ

İlk İnsanın Tanrı’ya dualarını iletmede yardımcı olarak sesin yanında başka bir araca ihtiyaç duyması sonucunda çalgı kullanımı ortaya çıktı. Bunlar iki taşın, iki sopanın, kemik parçalarının veya ses çıkartabilen herhangi bir eşyanın birbirlerine vurulması veya sürtünmesi ile ortaya çıkan ilkel çalgılardır.

İki ayrı çanağın farklı sesler verdiğinin farkına varılması, vurmalı çalgılarda ses yüksekliği bilincini beraberinde getirdi. İlk telli çalgıların atasının ise bir av aleti olarak kullanılan okun yayı olduğu, kuvvetle tahmin edilebilir. İkinci aşamada bu yayın volümünü çoğaltmak amacıyla yay ortasına veya alt tarafına kaplumbağa kabuğu, su kabağı, Hindistan cevizi gibi tını kutuları eklendi. Üçüncü aşamada tek ses yeterli gelmeyerek tel sayısı artırıldı. Yani tel boyunun kısaltılarak değişik sesler üretme ortaya çıktı. Daha sonra perde bağları eklendi. Çalgıcının öyküsünü dört safhada dile getirirken bu safhaların insanlığın yüzyıllarını aldığı unutulmamalıdır.

Bu safhalardan sonra çalgılar genel olarak iki sınıfta değerlendirilebilir.

             A-  Uzun saplı küçük gövdeliler

             B-  Kısa saplı büyük gövdeliler

Bu genel oluşumun ardından çalgılar sahip oldukları ulusların karekterleri ile ince   duygularıyla, folklorik özellikleri ile yoğrularak çeşitli biçim ve şekillere bürünmüşler, ama en önemlisi kullandıkları müziğin ezgisel yapısını ve tanısını yansıtır duruma gelerek çeşitlenmiştir.

Geleneksel Türk Çalgıları TELLİ, YAYLI, ÜFLEMELİ ve VURMALI olmak üzere 4 sınıfa ayrılmaktadır.

 Tarafımdan 25 yıllık bir süreç içinde oluşturulan bu koleksiyon; Amerika'da "The Art Institute of Chicago", Fransa'da "Grand Palace", Belçika'da "Museum , Vander Haegen", Çin, Japonya, Yunanistan, Almanya, Kıbrıs ve Türkiye'de  sergilenmiştir.

 Yaklaşık 200 sazdan oluşan koleksiyonun bir bölümü bu sitede yayınlanmaktadır. Saygılarımla....

GÜNER ÖZKAN

İLETİŞİM